To put it simply, strategic abandonment is the art of letting go. It’s a process of closely examining all active plans, projects, and initiatives and determining whether they are making a lasting impact or should be deliberately stopped. Abandoning a strategy is a conscience decision.
Peter Drucker, considered to be a management guru in the world of business, highlighted that the first step in a growing any government, business or organization is not to decide where and how to grow. Instead, it is to design what must be abandoned. To grow, an entity must have a systematic method of getting rid of the outgrown, the obsolete, or the unproductive—don’t tell what the entity is doing; tell what the entity has stopped doing.
Strategic abandonment provides a lean path to quality in the strategic planning process, which, in turn, can help define and ensure that the strategic planning process allows for everyone to know the goal and define the value, break the job into achievable steps. Only then can entities eliminate what is no longer needed, improve outcomes, and achieve “flow” within the system. Strategic abandonment is the step in this process that allows for the “clean up” so that successful outputs and outcomes can be achieved.
A body of research on strategic abandonment has identified areas that lead to strategic failures and areas that could be strengthened through abandonment exercises. Do you recognize any of these common barriers to strategic success that require strategic abandonment?
- Management that contributes to a lack of trust or low expectations can decrease employees’ motivation or performance, which can affect strategic planning.
- Too many vague goals or action steps, such as “growth” or “increased revenue”, can create confusion and dilute specific instructions or paths to accomplishment.
- Choosing the wrong people to lead and relying too much on external consultants
- Inadequate monitoring
- Strategies that cannot be executed because of lack of capacity and/or funding
- Prioritizing the wrong things due to shifts of political will
- Insufficient research to support or abandon strategies
- Failing to link strategic planning to strategic execution through short-, medium- and long-term planning
Strategic abandonment is difficult even when there is very stable governance. Locally, it cannot be underestimated the vulnerabilities and risks that have been created since October of 2010. Mulitple governments. Multiple ministers. Conflicting political visions. Six different externally motivated “growth plans” and multiple shifts of leadership in the civil service.
Indications are that it is time for implementing strategic abandonment to reduce vulnerabilities and increase resilience.
Dutch version:
De kunst van het strategisch verlaten
Simpel gezegd: strategische overgave is de kunst van het loslaten. Het is een proces waarbij alle actieve plannen, projecten en initiatieven nauwkeurig worden onderzocht en wordt bepaald of deze een blijvende impact hebben of opzettelijk moeten worden stopgezet. Het opgeven van een strategie is een gewetensbeslissing.
Peter Drucker, beschouwd als een managementgoeroe in de zakenwereld, benadrukte dat de eerste stap in het laten groeien van een overheid, bedrijf of organisatie niet bestaat uit het beslissen waar en hoe te groeien. In plaats daarvan gaat het om het ontwerpen van wat verlaten moet worden. Om te groeien moet een entiteit een systematische methode hebben om zich te ontdoen van het ontgroeide, het verouderde of het onproductieve. Vertel niet wat de entiteit doet; vertellen wat de entiteit niet meer doet.
Strategische overgave biedt een gestroomlijnd pad naar kwaliteit in het strategische planningsproces, wat op zijn beurt kan helpen bij het definiëren en garanderen dat het strategische planningsproces iedereen in staat stelt het doel te kennen en de waarde te definiëren, en het werk in haalbare stappen op te delen. Alleen dan kunnen entiteiten elimineren wat niet langer nodig is, de resultaten verbeteren en ‘flow’ binnen het systeem bereiken. Strategische stopzetting is de stap in dit proces die het ‘opruimen’ mogelijk maakt, zodat succesvolle resultaten en uitkomsten kunnen worden bereikt.
Een groot aantal onderzoeken naar strategische verlating heeft gebieden geïdentificeerd die tot strategische mislukkingen leiden en gebieden die kunnen worden versterkt door middel van verlatingsoefeningen. Herkent u een van deze veelvoorkomende barrières voor strategisch succes die een strategische verlating vereisen?
• Management dat bijdraagt aan een gebrek aan vertrouwen of lage verwachtingen kan de motivatie of prestaties van werknemers verminderen, wat de strategische planning kan beïnvloeden.
• Te veel vage doelen of actiestappen, zoals “groei” of “meer inkomsten”, kunnen verwarring creëren en specifieke instructies of paden naar verwezenlijking verwateren.
• Het kiezen van de verkeerde mensen om leiding te geven en te veel vertrouwen op externe consultants
• Onvoldoende monitoring
• Strategieën die niet kunnen worden uitgevoerd vanwege gebrek aan capaciteit en/of financiering
• Prioriteit geven aan de verkeerde dingen als gevolg van verschuivingen in de politieke wil
• Onvoldoende onderzoek om strategieën te ondersteunen of af te schaffen
• Er niet in slagen strategische planning te koppelen aan strategische uitvoering via korte-, middellange- en langetermijnplanning
Strategisch opgeven is moeilijk, zelfs als er sprake is van een zeer stabiel bestuur. Lokaal kunnen de kwetsbaarheden en risico’s die sinds oktober 2010 zijn ontstaan niet worden onderschat. Negen regeringen. Meerdere ministers. Tegenstrijdige politieke visies. Zes verschillende extern gemotiveerde ‘groeiplannen’ en meerdere leiderschapswisselingen binnen het ambtenarenapparaat.
Er zijn aanwijzingen dat het tijd is voor het implementeren van strategische overgave om de kwetsbaarheden te verminderen en de veerkracht te vergroten.